So-Fi deelt eigenzinnige kerstknipoog met Dat Ene Liedje van Wham!

So-Fi Kerst op woensdag 10 december live in Vrijmoed Rotterdam met Marta Arpini, Mark Lotterman, Janine van Osta en So-Fi

So-Fi deelt eigenzinnige kerstknipoog met Dat Ene Liedje van Wham!
So-Fi brengt een catchy nieuw kerstlied uit; Dat Ene Liedje van Wham! Is geen klassieke kerstbombast, maar een dansbaar en persoonlijk lied over verdwijnen, blijven en heel even mogen vergeten. De single is een subtiele knipoog naar een van de bekendste kerstliedjes aller tijden, zonder het ooit letterlijk te noemen. Een lied voor wie de feestdagen soms ingewikkeld vindt, maar toch wil blijven meezingen. Over het nummer zegt Sophie: “De wereld is zo naar de klote dat ik soms het liefst wil verdwijnen. Maar dan mis ik de lieve mensen die wel bestaan en die ik om me heen heb. Ik kan de wereld niet veranderen maar ik kan wel karaoke zingen met m’n schatje en alles voor heel heel heel even een beetje vergeten. Ik wilde een knipoog maken naar mijn favoriete kerstlied. De akkoorden zijn hetzelfde, er zitten kleine verwijzingen in, de titel wordt nooit genoemd maar iedereen weet om welk lied het gaat.” De single verschijnt in aanloop naar Een So-Fi Kerst, een speciale winteravond op woensdag 10 december in Vrijmoed, Rotterdam, waar So-Fi samen met Janine van Osta, Mark Lotterman en Marta Arpini optreedt. — — — Over So-Fi So-Fi betreedt de Nederlandse popbühne als ware ze David Byrne met een cassettespeler: “Hallo, hier ben ik!” Met schone schijn bezingt de Rotterdamse muzikant – echte naam: Sophie Reekers – op haar debuut-EP Maar Verder Gaat Het Goed het vernislaagje van onze sociale omgang. De dingen die we zeggen maar niet menen, de dingen die we goed bedoelen maar beter voor ons hadden kunnen houden. Bijna fluisterend vraagt ze zich af: ‘Tussen de lijnen door, kun je me dan verstaan?’ Hoe vaak ze de woorden zelf wel niet heeft uitgesproken: “Maar verder gaat het goed hoor.” Op een feestje. In de hoek. Je eigen weemoed relativeren tot er weinig meer van over lijkt. Toen het even niet zo goed ging, schreef Sophie haar eerste So-Fi-liedjes met een goedkope synthesizer en een krakkemikkige drumcomputer; allereerst om zichzelf durf in te praten, tot ze besefte dat wel meer mensen dat konden gebruiken.